بعضی وقتا لازمه خیلی ساده بگی دوستت دارم..

دیروز بعد از ظهر واقعا حالم بد بود. حال روحی. زده بودم به سیم آخر

گفتم دیگه نمیخوام باش باشم.تو این ده سال مگه چه نفعی از وجود هم

بردیم که بخوام ادامه بدم. بعدم من خودم تو درس و زندگیم میلنگم

اونوقت یکی دیگه هم بیاد هی بگه نمیتونم و نمیشه واقعا غیر قابل

تحمل میشه وضعیت. ساعت 6 از دانشگاه برگشتم و زودتر از همه

خوابیدم.شب خواب نسبتا بدی دیدم و تو خواب کلی گریه کردم.گریه

واقعی. در حدی که از شدت گریه از خواب پریدم و بقیه گریمو تو بیداری

ادامه دادم. فکر نکنم تا حالا تو عمرم اینقدر گریه کرده باشم. نوتیفیکیشن

چتشو میوت کرده بودم تا دیر به دیر جوابشو بدم و پیاماش رو صفحه

گوشیم نیاد. از اون ور دم به دقیقه موبایلمو چک میکردم که پیام داده یا

نه. اصلا به طرز ناشیانه ای احمق شده بودم. آخه صبحش که جواب پیام

شب قبل ترشو داده بودم جواب داد بعد من یه سوالی کردم که اون

مجبور میشد از اول توضیح بده واسه همین گف بیخی.فکر کردم دیگه

حوصله بحث کردن باهامو نداره و دلش

نمیخواد حرف بزنه. منم گفتم دیگه بش پیام نمیدم.

ولی دیشب همونجور که داشتم با تمام وجود آبغوره

میگرفتم گفتم یعنی میشه فردا پیام بده.

اصن دلم به حال خودم سوخت. وابستگی بد دردیه. بدترم میشه

وقتی تبدیل میشه به دلبستگی. فرداش که میشه امروز از صبح تقریبا

با هیچ کس حرف نزدم. تا بعد از نماز حول

و حوش ساعت 12 و خرده ای که خودش پیام داد..

منم از سر لج چند دقه دیرتر بازش کردم. بعدش خودش

شروع کرد به حرف زدن از اتفاقات شب قبل گفت که باز با اون دوستش بحثشون شده بود.

دیگه ادامه پیدا کرد تا ساعت یک و نیم دو. بدون وقفه.

حس کردم خیلی دلم براش تنگ شده. واقعا حالم اومده بود سر

جاش. آخه یکی نیس بگه دختر جون تو که بدون اون نمیتونی چرا الکی

خودتو اذیت میکنی. جالب اینکه اونم دیشب حال مناسبی نداشت

و منتظر پیام من بود. خلاصه اینکه فکر کنم ما جز لاینفک زنگی هم هستیم.

اصن وقتی باش حرف زدم یه انیزه عجیبی توم به وجود اومد

و پا شدم به کارام رسیدم.مهمتر از همه اینکه

از دو راهی تغییر گرایش و قبول کردن اینکه تو رشتم کم آوردم

و موندن و جنگیدن واسه هدفم و چیزی که از ته

دل دوسش دارم سربلند بیرون اومدم و تصمیم گرفتم

تا آخرش برم. و این چیز خیلی خوبیه.

خوشحالم از اینکه روز عید واسم قشنگ شروع شد.

+ عیدتون مبارک.

++ شاید به نظر خیلیا این یه چیز پیش پا افتاده

لوس باشه اما واسه من واقعا دغدغس.